Strona główna Prace interwencyjne

Prace interwencyjne

Podstawa prawna


Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.).


Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 stycznia 2009r. w sprawie organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne (Dz.U. Nr 5, poz. 25).


Rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz. Urz. UE L 214 z 09.08.2008, str. 3).


Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz.U. Nr 123 poz.1291 z późn. zm.)


Prace interwencyjne - oznacza to zatrudnienie bezrobotnego przez pracodawcę, które nastąpiło w wyniku umowy zawartej ze starostą i ma na celu wsparcie osób bedacych w szczególnej sytuacji na rynku pracy.


Prace interwencyjne nie mogą być organizowane przez pracodawców będących:


  • w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu art. 1 pkt 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz. Urz. UE C 244 z 01.10.2004, str.2);

  • partiami lub organizacjami politycznymi;

  • posłami lub senatorami na potrzeby biur poselsko-senatorskich;

  • organizacjami zawiązków zawodowych, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy związkowych biur pracy oraz klubów pracy;

  • organizacjami pracodawców, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy biur pracy oraz klubów pracy;

  • urzędami naczelnych i centralnych organów administracji państwowej;

  • kościołami lub związkami wyznaniowymi, z wyłączeniem osób prawnych i jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r.o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873 z późn. zm.); przedstawicielstwami państw obcych.

 

Pracodawcą, który może organizować prace interwencyjne jest jednostka organizacyjna, chociażby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudnia co najmniej jednego pracownika oraz przedsiębiorca nie zatrudniający pracownika na zasadach przewidzianych dla pracodawców.


Pracodawcą może być podmiot nie prowadzący działalności gospodarczej, który nie jest beneficjentem pomocy publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (jt. Dz. U. z 2007r. Nr 59, poz. 404 oraz z 2008r. Nr 93, poz. 585). oraz podmiot prowadzący działalność gospodarczą - beneficjent pomocy publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (jt. Dz. U. z 2007r. Nr 59, poz. 404 oraz z 2008r. Nr 93, poz. 585).


 Zgodnie z art. 2 pkt 16) ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007r. Nr 59, poz. 404 oraz z 2008r. Nr 93, poz. 585) przez beneficjenta pomocy należy rozumieć podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w tym podmiot prowadzący działalność w zakresie rolnictwa lub rybołówstwa, bez względu na formę organizacyjno-prawną oraz sposób finansowania, który otrzymał pomoc publiczną;


Do prac interwencyjnych zorganizowanych u pracodawcy, którego nie dotyczy pomoc publiczna mogą być kierowane osoby będące w szczególnej sytuacji na rynku pracy wymienione w art 49 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, do których zaliczamy:


  • bezrobotnych do 25 roku życia;

  • bezrobotnych długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego albo kobiety, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka;

  • bezrobotnych powyżej 50 roku życia;

  • bezrobotnych bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego;

  • bezrobotnych samotnie wychowujących co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia;

  • bezrobotnych, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia;

  • bezrobotnych niepełnosprawnych.


W przypadku pracodawcy prowadzącego działalność gospodarczą - beneficjenta pomocy publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007r. Nr 59, poz. 404 oraz z 2008r. Nr 93, poz. 585) prace interwencyjne są pomocą publiczną w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub bardzo niekorzystnej sytuacji, który jednocześnie spełnia jeden z warunków art. 49 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.


Pracownik zatrudniony w ramach pomocy w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji musi być uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez minimum 12 miesięcy, a Pracodawca może rozwiązać umowę o pracę tylko w przypadku naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych.

Pracownik zatrudniony w ramach pomocy w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji musi być uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez minimum 24 miesięcy, a Pracodawca może rozwiązać umowę o pracę tylko w przypadku naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych.

"Pracownik znajdujący się w szczególnie niekorzystnej sytuacji" oznacza każdą osobę, która: jest bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie ostatnich sześciu miesięcy; lub nie ma wykształcenia ponadgimnazjalnego lub zawodowego (ISCED 3); lub jest w wieku ponad 50 lat; lub jest osobą dorosłą mieszkającą samotnie, mającą na utrzymaniu co najmniej jedną osobę; lub pracuje w sektorze lub zawodzie w państwie członkowskim, w którym dysproporcja kobiet i mężczyzn jest co najmniej 25 % większa niż średnia dysproporcja we wszystkich sektorach gospodarki w tym państwie członkowskim i należy do tej grupy stanowiącej mniejszość; lub jest członkiem mniejszości etnicznej w państwie członkowskim, który w celu zwiększenia szans na uzyskanie dostępu do stałego zatrudnienia musi poprawić znajomość języka, uzupełnić szkolenia zawodowe lub zwiększyć doświadczenie zawodowe.

"Pracownik znajdujący się w bardzo niekorzystnej sytuacji" oznacza każdą osobę, która jest bezrobotna przez co najmniej 24 miesiące.

 


Kosztami kwalifikującymi się do objęcia pomocą są ponoszone w okresie 12 lub 24 miesięcy przez pracodawcę koszty płac nowych pracowników, na które składają się:


  • wynagrodzenia brutto,

  • opłacone od wynagrodzeń obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne.

 

Maksymalna intensywność pomocy brutto na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub bardzo niekorzystnej sytuacji nie może przekroczyć 50 % kosztów kwalifikujących.

 

Pomoc w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub bardzo niekorzystnej sytuacji jest udzielana, jeżeli utworzone miejsce pracy powoduje wzrost netto:


  • ogólnej liczby pracowników u danego pracodawcy oraz

  • liczby pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub bardzo niekorzystnej sytuacji w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy.


Refundacja kosztów


  1. Powiatowy Urząd Pracy refunduje pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych na okres do 6 miesięcy skierowanych bezrobotnych w szczególnie niekorzystnej sytuacji na rynku pracy, część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych, w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie przekraczającej jednak kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych w miesiącu w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz kwoty zasiłku, obowiązującej w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca i składki na ubezpieczenie społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

  2. Powiatowy Urząd Pracy refunduje pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy na okres do 6 miesięcy skierowanych bezrobotnych pozostających w szczególnie niekorzystnej sytuacji na rynku pracy, część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie przekraczającej jednak kwoty połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia za każdą osobę bezrobotną.

  3. Powiatowy Urząd Pracy może refundować pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych bezrobotnych do 25 roku życia, długotrwale bezrobotnych lub kobiety bezrobotne, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka; bezrobotnych, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia; lub bezrobotnych niepełnosprawnych przez okres do 12 miesięcy.

  4. Powiatowy Urząd Pracy może refundować - w ramach prac interwencyjnych - przez okres do 24 miesięcy część kosztów wynagrodzenia zatrudnionej osoby bezrobotnej w wieku powyżej 50 lat. Jeżeli do pracy w ramach prac interwencyjnych są kierowani bezrobotni powyżej 50 roku życia, którzy:


  • spełniają warunki konieczne do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego - refundacja jest przyznawana w wysokości do 80 % minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia;

  • nie spełniają warunków koniecznych do uzyskania świadczenia przedemerytalnego - refundacja jest przyznawana w wysokości do 50 % minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.


Zainteresowany pracodawca powinien złożyć Wniosek o zorganizowanie i finansowanie prac interwencyjnych, zawierając w nim dane dotyczące oferowanych przez siebie stanowisk pracy i wymagań kwalifikacyjnych kandydatów do zatrudnienia.

 

Do wniosku dołączyć należy:


Kserokopię dokumentu poświadczającego formę prawną istnienia firmy (zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, aktualny odpis Krajowego Rejestru Sądowego).


Kserokopię zaświadczenia o nadaniu nr REGON.


Kserokopię decyzji o nadaniu Numeru Identyfikacji Podatkowej NIP.


Oświadczenie - stanowiące załącznik Nr 1 do wniosku o prace interwencyjne.


Oświadczenie pracodawcy o kosztach kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną.


Oświadczenie o nie zaleganiu z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne wobec ZUS.


Oświadczenie o nie zaleganiu z opłatami z tytułu zobowiązań podatkowych wobec Urzędu Skarbowego.


Dokumenty wyjaśniające przyczynę spadku zatrudnienia ( w przypadku gdy rekrutacja nie stanowi wzrostu nettoliczby pracowników w danym zakladzie) np. kserokopie świadectw pracy, oświadczeń, itp.


Informacja o pomocy publicznej dla podmiotów ubiegajacych się o pomoc inną niż pomoc d minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz. U.Nr 61 poz. 413 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20.03.2007r w sprawie informacji o otrzymanej pomocy publicznej oraz informacji o nieotrzymaniu pomocy).


Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku konieczne będzie:


  • podpisanie umowy o organizację prac interwencyjnych, w której zostaną określone warunki zatrudnienia bezrobotnych,

  • skierowanie przez Powiatowy Urząd Pracy bezrobotnych do wykonywania prac interwencyjnych.

 

Szczegółowe informacje można uzyskać w pokoju nr 5 lub pod numerem tel. 41 380-23-65.

 

Wniosek wraz z załącznikami jest dostępny w siedzibie tutejszego Urzędu (pokój nr 5) oraz na stronie internetowej Powiatowego Urzędu Pracy w Jędrzejowie www.pupjedrzejow.pl w dziale Urząd / Dokumenty do pobrania.